ما بین انسان و خُدا رابطهای مستقیم برای گفتگو وجود ندارد. آنچه هست، قبول کردن و اعتقاد داشتن به این نکته است که او دعای انسانها را میشنود و پاسخی درخور به آنها در زندگی روزمره میدهد. در این میان افرادی از جامعه بعنوان پُستچی خُدا کار میکنند و به انسانهای نیازمند آموزش میدهند، چگونه با خُدای خود راز و نیاز کنند و بابت این راهنمای و رفع حاجت احتمالی انسانها حق دلالی خود را میطلبند ( برای رساندن نیاز انسان به خُدا تمبر میفروشند). افرادی هم خود را روحانی (پیام رسان) مینامند و خود را رابط انسان و خُدا میپندارند. آنان نه احساس مسئولیتی را درک میکنند و نه احساس مسئولیتی در مقابل مردم قبول میکنند. روحانیان فقط بفکر گسترش هر چه بیشتر افراد نیازمند به خُدا هستند و میخواهند فرقه مذهبی خود را به عنوان بهترین مذهب به مردم بفروشند.
پیامبران ادیان مختلف توانستهاند سخن خُدا را برای بندگانش بازگو کنند. این رابطه همیشه یکطرفه بوده و سخنی از طرف بندگان در ادیان بخدا نرسیده است. چگونه کسانی که پیامبر نیستند میتواند بعنوان واسطه خدا و بنده عمل کنند؟ چگونه موجودات زنده دیگری که در این دنیای خاکی هستند نیازی به عبادت خدای خود ندارند؟ فقط انسان است که وظیفه عبادت خدا را دارد؟ آیا قدرت خُدا با عبادت بیشتر میشود و یا اینکه قدرت کسانی که خود را روحانی مینامند بر بندگان خُدا افزونی مییابد؟ خُداوند و بندگانش نیازی به واسطههای مقدسنما ندارند. تفسیرهای مختلف از ادیان و فرقههای مختلف ایجاد شده از آنان نشانگر این بازیقدرت در ادیان مختلف میباشد که ما بین روحانینمایان مختلف در طول زمان ادامه پیدا کرده است. ادیان در این قدرتنمایهای مختلف دچار تغییرات فراوانی گشتهاند و از شکل و فرم اولیه خود منحرف شدهاند. اکثر احادیت ادیان بعد از مرگ پیامبران نقش آفرینهای خود را آغاز کردهاند.
عدم تحمل یکدیگر در فرقههای مختلف ادیان تنها در این رابطه قدرتطلبی است که خود را توجیح میکند. هر فرقهای از ادیان خود را بحق و دیگران را به ناحق میشمارد و در از بین بردن همدیگر تردیدی بخود راه نمیدهند. مگر نه اینکه همه این فرقههای مختلف خداپرستی را ترویج میکنند، پس این جنگ قدرت برای چیست؟ برای کسب حق واسطه بودن ما بین خُدا و بندگان، یا برای درآمد مالی روحانیان مقدسنما!
سوال آخر اینست که، چرا ادیان به این روحانی نمایان احتیاج دارند؟ و این وظیفه از چه زمانی از طرف خُدا به دوش روحانیان گذاشته شده است؟
پُستچیها وظیفهای مقدس دارند ولی خود پُستچیها مقدس نیستند. اگر قبول کنیم که وظیفه روحانیان وظیفهای مقدس است دلیل بر مقدس بودن روحانیان نیست. آنها همانند دیگران برای رفاه زندگی خود در تلاش هستند ولی بازدهی ارزشمندی برای جامعه ندارند.
| 
گوناگون
دنباله 
بالاترین 
Facebook