امروز آینده دیروز ماست

آنچه امروز مهم است انعطاف‌پذیر‌ست, که عامل شکستن سدهای عقیدتی و عامل اصلی بوجود آمدن گفتمان سیاسی سالم و آزادیست. فردای کشور را از همین امروز بفکرش باشیم چون تا فردا زمانی کوتاهی بیش نمانده است.

در طی پانزده سال گذشته تلاش گسترده‌ای برای رسیدن به مواضع مشترک در راه مبارزه با استبداد جمهوری‌اسلامی انجام گرفت. این کوششها زمانی مانند آرزویی بیش برای آیندگان ایران نبود. جامعه مدنی ایران در حال شکل گرفتن نوین خود بود. گفتمان قالب سیاسی که به تدریج ترویج می‌شد در جامعه ایرانی داخل و خارج کشور تاثیر خود را زودتر از آنکه می‌پنداشتیم گذاشت. حال مردم می‌دانند چه می‌خواهند. هدف آنان رسیدن به سیستم لیبرال دموکراسی از نوع اروپائی آن است.

در چند هفته گذشته مردم در داخل نشان دادند که با تمامی فشارهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی آماده دگرگونی شده‌اند. در خارج از کشور هم استقبال از خواست مردم داخل کشور و پشتیبانی بی‌سابقه‌ای از آنان، مرزهای پوشالی اپوزیسیون را از بین برد و همگان بر سر یک موضع تفاهم پیدا کردند، عمر جمهوری اسلامی و بطور کل استبداد فردی، حزبی و یا ایدولوژیکی از هر نوعش در ایران بسر آمده است.

جوانان ایران آزادیهای شهروندی که از اولین آزادیهای یک جامعه مدنی مدرن می‌باشد را خواستارند و برای رسیدن به آن مسئولیت‌شناسی در امر شهروندی خود را طی چند هفته گذشته به نمایش جهانی گذاشتند و می‌گذارند. امروز کمتر کسی را می‌توان در دورترین نقاط جهان پیدا کرد که این خواست مردم ایران را نشنیده باشد.

همبستگی ملی که دیروز آرزویش را داشتیم امروز به یک همبستگی جهانی تبدیل شده است. ایرانیان و جهانیان آماده دگرگونی‌های ژرف در نظام سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران هستند. امروز فرادی دیروز طولانی ماست. امیدواری به آینده ظرف چند هفته یاس و ناامیدی سی ساله را آنچان از بین برد که همگان با تعجب و هیجان درونی به آن نظاره می‌کنند.

امروز می‌توانیم هدفهای فردایمان را با سه عنصر خردگرائی، واقعیت‌گرائی و انسان‌گرائی تدوین کنیم. پایه‌های اصلی اهداف ما می‌توانند عمل کردن به اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاهای آن همانند تمامیت ارضی کشور در درجه اول قرار داد. عرفیگرائی، سکولاریزم، کثرتگرائی، آزادی مطبوعات، آزادیهای شهروندی، دادگستری آزاد و غیر وابسته، مجلس شورای ملی و انتخاب نخست وزیر از طرف مردم می‌توانند قدمهای ثانویه و تدریجی باشند که در کوتاه مدت به آنان خواهیم رسید.

آنچه امروز مهم است انعطاف‌پذیر‌ست, که عامل شکستن سدهای عقیدتی و عامل اصلی بوجود آمدن گفتمان سیاسی سالم و آزادیست. فردای کشور را از همین امروز بفکرش باشیم چون تا فردا زمانی کوتاهی بیش نمانده است.

دوشنبه 8 تیر 1388