استقبال با شکوه ارواح از احمدی‌نژاد در سازمان ملل متحد

اگر خود را در سرزمین خُرافات اسلامی قرار دهیم، خواهیم دید که رئیس جمهور اسلامی از امام زمان حُکم حکومتی گرفته است و انقلاب اسلامی به دنیای دیگری صادر شده، که ما از آن بی‌خبریم. در دنیای مُردگان که خمینی، انکر و مُنکر، جبرئیل، محمد، علی (اولین سوسیالیست جهان)، چن و پری شهروندان آن هستند، انقلاب‌اسلامی به پیروزی رسیده.

این نمایندگان هنوز فنا نشده کشورهای جهان فانی نمی‌توانند پیام احمدی‌نژاد را بفهمند چون هنوز وارد دنیای دیگری که احمدی نژاد در آن می‌زید نشده‌اند.

ما با خردگرایی زمینی خود که محصول تکامل جنسی انسان در طبیعت است، قادر به فهم ماورای‌طبیعت نیستیم. این ولایت‌فقیه است که سرش را در توبره ماورای‌طبیعت کرده و از هم چیز با خبر است. ما غافل از این حُسن اللهی در اندیشه دموکراسی و همزیستی افتاده‌ایم. ما انسان‌های کنجکاوی بیش نیستم.

سالن سازمان ملل متحد، درست همان‌جایی که احمدی‌نژاد برای اولین بار تاج نورانی الهی را بر سر خود دیده بود. این بار پُر از ارواح بود، که برای استفبال از او از ارش اللهی بصورت دست جمعی پایین آمده بودند تا سُخنان رئیس جمهور محبوب خود را معنویت اللهی ببخشند. ما انسانهای فانی قادر به فهم این همه معنویت نیستیم.

خدای مسلمانان هم بعلت طاغوتی بودنش در نزد اهورامزدای ایرانیان درخواست پناهندگی سیاسی داده است و منتظر جوابش در یکی از اوردگاه‌های پناهندگی اروپائی غربی ( اروپائی شرقی از گرفتن پناهجو معذور است و پناهندگان سیاسی چپ ایران را که در آنجا انجام وظیفه می‌کرده‌اند به چنگال امپریالسیم غرب سپرده تا نفسی تازه کُند ) خود را مخفی کرده که مبادا خلخالی او را اعدام انقلابی کند، چون چپگرایان جهان‌وطنی در آن دنیا هم هنوز از مُشوقین او هستند و در سمت چپ سالن سازمان ملل از احمدی‌نژاد و جمهوری‌اسلامی حمایتی بچه‌گانه می‌کنند. ( انقلاب ما را این دزدیده)

چند جوان سبز پوش، بی رهبر تازه به دوران رسیده هم می‌خواهند، عمر باقی مانده خود را در صلح و صفا بگذراند، که در آن نه حماسه‌ آفرینی خواهد بود و نه شهیدی، فقط کار است و کوشش، سازندگی، گفتگو، تبادل نظر و زندگی بی دردسر با تامین اجتماعی عادلانه، چه زندگی خسته کننده‌ای را این سبز پوشان برای خود آرزو می‌کنند.

حالا که محو ماورای‌طبیعت شده‌ایم تُهی بودن آن را با عقل انسانی و طبیعی خود بهتر درک می‌کنیم. بهتر است ماورای طبیعت را فراموش کنیم چون بهر حال روزی خواهد رسید که ما هم به آنجا سری خواهیم زد. البته امیدورام تا آن زمان جنبش سبز ایران آنجا را هم سبز کرده باشد.
انشالله

پنچ شنبه 2 مهر 1388

ه . توکلی

احتمالآ نور ارواح و تاج نورانی آقای رییس جمهور چنان تابان بوده که چشم مردم داخل سالن را به درد می آورده که حضار مجبور به ترک سالن شدند.
حیف که این خارجیهای نادان قدرت شناخت اینگونه معنویات الهی را ندارند!!!!!

شنبه 4 مهر 1388

آزاد

بسیار قشنگ و زیبا نوشته شده است .

پنچ شنبه 2 مهر 1388