دولتهای دموکراتیک مخارج دولت خود را از طریق کسب مالیات تامین میکنند و در هر شرایطی پاسخگو به شهروندان خود هستند و در صورت عدم رسیدن به خواستهای شهروندی مردم در انتخابات آزاد برکنار میشوند. زمانی که این وابستگی ما بین دولت و مردم وجود نداشته باشد و دولت مخارج خود را از تاراج منابع ملی کشور تامین کند به استبداد دولتی و جدائی مردم و دولت میرسیم که در ایران مُشاهده میشود.
در کشورهای که به دموکراسی رسیدهاند و صادر کننده نفت هم میباشند در آمد حاصله از فروش نفت در صندوق پشتوانه ملی پسانداز میشود و درصد اندکی از آن برای تولید صنایع مادر و یا برنامههای بلندمدت عمرانی و اجتماعی به مصرف میرسد. دسترسی مستقیم دولت به این سرمایه ملی غیر ممکن و تابع قوانین مدنی جامعه و نظرخواهی مستقیم از مردم است.
در صورت ملی شدن نفت ایران از فشار و دخالت دولت بر بازار آزاد هم کاسته شده و بازار میتواند مطابق قوانین از مجلس گذشته، رشد اقتصادی کشور را هماهنگ کند. دولت به نقش اصلی خود در جامعه بازگشت میکند و کنترل کننده جامعه مطابق با قوانین اساسی کشور خواهد شد.
زمانی که دولت مسئولیتپذیر در مقابل جامعه نباشد و درآمد فروش نفت را بدون اجازه مردم به مصرف برساند ( مانند دولت کنونی ایران ) میتواند پُروژهای را به ثمر برساند که مردم با آن مخالفند و یا نیازی در آن نمیبینند. چند مثال برای روشن کردن این مسئله کافیست!
آیا مردم خواستار استفاده از نیروی اتمی هستند؟ اگر هستند هزینه و حد زمانی رسیدن به بهربرداری را چه کسی به تصویب رسانده و اُرگان کنترل کننده این پُروژه گزارش خود به چه کسی تحویل میدهد؟
آیا مردم خواستار کمکرسانی به حزبالله در لبنان و حماس در غزه هستند؟ تا کنون چه مقدار کمک مالی به آنان شده است؟ و حاصل این کمکها چه میباشد؟
آیا مردم خواستار قدرت موشکی شدن ایران هستند؟ رابطه این پُروژه موشکی با صنایع اتمی کشور در کجاست؟ و چرا بعد از هر اقدام و یا پیشرفت اتمی، پیشرفت در صنایع موشکی بهمراه آن به نمایش گذاشته میشود؟
زمانی که نفت ملی شود دولت برای انجام هر پُروژهای بایستی از مردم ( نمایندگان مردم در مجلس و نه نمایندگان دیکتاتور در مجلس ) اجازه بگیرد و احزاب برای گرفتن رای مردم از بهرهها و کاستیها پُروژهها مردم را آگاه خواهند کرد.
رسانههای آزاد هم با مسئولیت ملی خود هر اقدام دولت را گام به گم برای مردم ترشیح کرده و جامعه مدنی را آگاه و تقویت میکنند.
بهترین راه برای گُذر ار استبداد، ملی کردن منابع طبیعی کشور میباشد تا تعادل ما بین دولت و مردم برقرار و پاینده بماند. |