به سلامتی ماه رمضان

ما چه گناهی کرده‌ایم که اعراب (عرب‌های مکه و مدینه) با تقویم قمری خود چند روزی را در سال کم دارند و ماه‌های قمری از بهار تا زمستان در یک محدود سی ساله‌ای می‌چرخند. زمانی ماه رمضان مصادف می‌شود با نوروز ما و یا مُحرم به زمستان افتاده و امام حُسین در یخ‌بندان زمستان و در چلهه تابستان شهید می‌شود. اعراب در تقویم خود چرخش ماه به دور زمین را در نظر نگرفته بودند. مانند داستان "دور دنیا در هشتاد روز"، کمبود روزهای سال قمری در فقدان معلومات، آگاهی و تجربه اعراب بوده است. مذهبی که از سرچشمه‌های ناآگاهی‌ به وجود می‌آید، یا باید در همان ناآگاهی بماند تا از بین نرود و یا سیر تکاملی خود را با سیالیت در زمان بپیماید. آیا تمام دنیا باید تقویم شمسی خود را به کناری بگُذارند، تا حقانیت خدای مسلمانان دست‌خوش تناقض نشود!؟

***

از میانه ماه مُرداد تعطیلات مدارس در این ایالت آلمان که در آن زندگی می‌کنم، آغاز می‌شود. خانواده‌های که فرزندانشان به مدرسه می‌روند از این تاریخ به بعد به مسافرت می‌روند و به قولی تعطیلات تابستابی آغاز می‌شود. بزرگ‌راه‌ها خالی ار ترافیک هستند. زندگی روزمره آرام‌‌تر می‌شود و انسان می‌تواند آسوده خاطر، به خود بپردازد و از زندگی لذت ببرند. به دعوت چند تن از دوستان قرار گذاشتیم که در یکی از اماکن تفریحی، آتش برافروزیم و در کنار آتش گفتگوی داشته باشم و کبابی را به سیخ بکشیم.
چوبهای نم‌کشیده از باران با دود خود اشک همه را در آورده بودند که چوبهای خشک از صندق عقب ماشین یکی از دوستان نجاتمان داد. آبجو‌های خُنک که ثمره کار صومعه کاتولیک و آبجو‌سازی کلیسای همین ایالت آلمان می‌باشد در دستهایمان بود. دود آن آتش چند نفری را بسوی ما هدایت کرده بود که با ما آشنا شوند.

یکی از کسانی که به ما پیوسته بود جوانی دانشجو از کشور ترکیه بود. او با لبخند می‌گفت ملاهای ایران دیشب با یک ایربوس بر فراز قله دماوند پرواز کرده و به ماه نگاه می‌کرده‌اند تا به مسلمانان بگویند که آیا ماه رمضان آغاز شده است یا نه؟

بهمن: چرا بجای ایر‌بوس از توپولوف استفاده نکرده‌اند؟

مصطفی: نمی‌دانم شاید مسئله شرعی داشته؟

حمید: از ترس جانشان بوده، نمی‌خواهند اُمت اسلامی ایران بدون علمای عالم بمانند.

بهمن: زمانی آخوند‌ها سوار بر الاغ بر فراز تپه‌ای می‌رفتند و تشخیص می‌دادند که حلال ماه را رویت کرده‌اند یا نه؟ البته ده به ده هم فرق می‌کرده. رویت حلال ماه به قدرت دیده هر آخوندی بستگی داشته، در دهی زمانی ماه رمضان بوده و در دهی دیگر در همان زمان ماه رمضان نبوده است. قدرت تشخیص دادن را آخوند‌ها از مردم می‌گیرند تا قدرت تصمیم‌گیری در مردم نتواند ریشه‌دار شود.

مصطفی: شما شخص سکولار بی‌خدایی هستید؟

بهمن: نخیر، من خداشناسی بی دین و سکولاری خدا پرست هستم!

حمید: قرار بود امشب کباب کنیم ولی خودمان داریم کباب می‌شویم. این خدایان شما، همت به سیخ کشیدن گوشت را به کسی نداده؟ یعنی این دفعه هم مثل همیشه نوبت من است! این ساقی کجا در رفته. آهای ساقی کجایی که با این لب تشنه، مثل امام حُسین در حال شهادت هستم.

بهمن: یک آبجو به این حمید بدهید تا کافه راه به هم نزده، و گرنه دادگاه انقلابی به سبک آلمانی درست خواهد کرد و همه ما را به کُوره آخوند‌سوزی می‌فرستد.

حمید: ای گفتی، خدای مسلمان‌ها، خدای کاتولیک‌ها، بودایی‌ها، یهودیان و خدای بی‌خدایان از دهانتان بشنود. یک جشن آخوند‌سوزی باید به راه اندخت.

جهان‌گیر: دموکراسی و حقوق بشری که ازش دم می‌زدید همین بود. می‌کشم، می‌کشم. انسان باید روی حرفی که می‌زند تفکر کند و بعد به انجامش برساند. حقوق بشر را نمی‌توان با قبول استثنا در آن تغییر داد.

حمید: ماده 17 این اعلامیه حقوق بشر را کسانی دوست ندارند. در ثانی این سی ماده به یک نر داش‌غلام احتیاج دارند و به غیر از این 30 ماده و نر داش‌غلام. تکلیف خنثی که نه نر است و نه ماده چی میشه؟ چرا حق اقلیت‌ها را زیر پا می‌گذارید؟

جهان‌گیر: اگر می‌خواهیم بحثی بکنیم نباید موضوع را شوخی گرفت.

بهمن: شوخی نیست خیلی هم جدیت دارد. آیا من در گناهی آلوده شده‌ام، که آغار ماه رمضان را با نوشیدن آبجوی شروع می‌کنم که در آبجوسازی کلیسا و بوسیله کار خواهران روحانی صومعه‌ای در آلمان درست شده است، و یا من گناهی ندارم که دو مذهب از یک خدای واحدی دو نوع شیوه زندگی را به ما آموزش می‌دهند. من شیوه خود را می‌پسندم و آبجوی خود را به سلامتی ماه رمضان و هموطنان روزه دارم می‌نوشم.

سلامتی

بحث ما به جایی نرسید. آبجوهای ساخت کلیسا گیرایی بیشتری را دارند. اول ماه رمضان امسال هم خدای مسلمانان و هم خدای کاتولیک‌ها با ما و در کنار ما با هم آتش‌بازی می‌کردند‌.

دوشنبه 25 مرداد 1389