نژاد مرکب ایرانی، ستم‌ملی و ناسیونالیسم ایرانی

ناسیونالیسم ایرانی عاری از عامل نژاد‌پرستی‌ می‌باشد که ناسیونالیسم را به نقد می‌کشد. دفاع از ارزش‌های ملی و منابع طبیعی کشور و همچنین توسعه اقتصادی ایران در گرو باور داشتن به ناسیونالیسم ایرانی می‌باشد که حافظ تمامی اقوام و مردم از یک سو و عامل همبستگی از سوی دیگر خواهد بود. برای از بین بردن ستم‌ملی که اسلامگریان به تمامی ایرانیان روا کرده‌اند باید اول ایران را با کمک یکدیگر آزاد و گُلستانی کنیم تا بتوانیم الگوی برای دیگر کشورهای استثمارزده بشویم (همانگونه که هستیم ). در آن زمان به انترناسیونالیسم آزادی‌خواهی خواهیم رسید که سر‌مشق دیگران خواهد شد که ذات استثمارگرانه‌ای در آن نخواهد ماند.

ایران کشوری است با تاریخ تمدنی درخشان که هیچ گاه مستعمره نبوده و همیشه پا بر جا مانده است. بحث‌های نژادی و قومی در ایران نمی‌توانند جایگاهی داشته باشند، زیرا ملت ایران از نژاد و قوم مشخصی تشکیل نشده است و هم‌خونی ملت ایران چه خواسته و چه نخواسته با هم ترکیبی جدا نشدنی دارد. تنها کافیسیت که بدانیم زمان حمله مغول‌ها به ایران تمامی مردان و پسران و بطور کلی جنس مُذکر ایرانی قتل عام شدند و هم‌زمان به زنان و دختران ایرانی (بلوچی، آذری، کُردی، بختیاری و عرب) تجاوز شده است. از این فاجعه تاریخی می‌توان نتیجه گرفت که حداقل در رگ‌های ایرانیان یک رگ مغولی مشترک بجا مانده است که در کنار رگ عرب‌های غارتگر ایران در چند قرن پیش‌تر از آن و رگ یونانی که اسکندر آن را هم به ما افزود، نژاد ایرانیان مرکبی از جنس بشر روی زمین می‌باشد که از هر نژادی نسیبی برده است. شاید نژاد "ماد" از اولین کوچ نشین بوده که به سرزمین ایران رسیده است ولی در طول تاریخ پُر تلاطوم کشورمان، نژاد امروزی ما، از ادقام شدن با نژادهای دیگر روی زمین به شکل امروزی خود تکامل یافته است.

اقوام ایران هم اصالت نژادی بخصوصی ندارند بلکه در طول زمان با هم ادقام شده‌اند و ملت ایران را تشکیل داده‌اند. آنچه امروزه به نام ستم ملی در بین اقوام ایرانی به زبان آورده می‌شود نتیجه افکار انترناسیولیسم‌ی می‌باشد که بعد از کناری‌گیری رضا‌شاه در روشنفکران آن زمان ریشه دوانید تا بتوانند ما بین ایرانیان اختلاف انداخته و دولت مرکزی را تضعیف کنند. اندیشه انترناسیونالسم ابزاری در دست شوروی سابق برای پیشبرد ناسیونالسم روسی بود تا بتواند کشورهای در حال توسعه و دارای منابع طبیعی را بیش‌تر و بهتر از امپریالیسم غرب استثمار کند. کشورهای ورشکسته باقی‌مانده از بلوک شرق و روسیه مافیا زده، شاهد زنده این ادعا ساده هستند.

اسلامگرایان با الحام گرفتن از انترناسیونالسم روسی خواهان صدور انقلاب اسلامی خود شدند و منافع ملی ایران را برای رسیدن به این هدف کاذب مصادره کرده و ما بین خود و اسلامگرایان در جنوب لبنان، سوریه، نوار غزه و حاشیه نشینان خلیج فارس تقسیم کرده و می‌کنند. برای اسلامگرایان "ایران" و "ملت ایران" ارزشی نیستند بلکه منابع طبیعی ایران بخصوص نفت از ارزش‌های بنیادی می‌باشد. به همین دلیل سپاه پاسداران در صنعت نفت ایران دخالت می‌کند و پاسخگو به هیچ ارگانی بغییر از بیت رهبری (سر دسته دزدان) نیست. ستم ملی را در اینجا می‌توان بهتر به تعریف کشید. این ستم ملی از همان اندیشه انترناسیونالسم استثمارگر ریشه گرفته که برای گسترش دادن قدرت خود ارزش‌های ملی را زیر فشار گذاشته تا منافع‌ گروهی (خودی‌ها) را تامین کند. نگاه مردم را از درون کشور به بیرون کشور کشاندن مانع جلب توجه مردم به ناکاردانی گردانندگان کشور می‌شود. دشمن تراشی بین‌المللی از خصوصیات انترناسیونالیسم ابزاری است. اسلامگرایان می‌دانستند و اپوزیسیون در خارج از کشور هم بعد از حمله نظامی به لیبی (غزافی) متوجه شدند که نفت عامل نگه دارنده نظام جمهوری اسلامی در ایران می‌باشد و نه اسلام ناب محمدی.

ناسیونالیسم ایرانی عاری از عامل نژاد‌پرستی‌ می‌باشد که ناسیونالیسم را به نقد می‌کشد. دفاع از ارزش‌های ملی و منابع طبیعی کشور و همچنین توسعه اقتصادی ایران در گرو باور داشتن به ناسیونالیسم ایرانی می‌باشد که حافظ تمامی اقوام و مردم از یک سو و عامل همبستگی از سوی دیگر خواهد بود. برای از بین بردن ستم‌ملی که اسلامگریان به تمامی ایرانیان روا کرده‌اند باید اول ایران را با کمک یکدیگر آزاد و گُلستانی کنیم تا بتوانیم الگوی برای دیگر کشورهای استثمارزده بشویم (همانگونه که هستیم ). در آن زمان به انترناسیونالیسم آزادی‌خواهی خواهیم رسید که سر‌مشق دیگران خواهد شد که ذات استثمارگرانه‌ای در آن نخواهد ماند.

چهارشنبه 10 فروردین 1390